Zobacz inne serwisy turystyczne:
Początki wsi sięgają połowy XVI stulecia, to jest okresu, w którym władający starostwem nowotarskim ród Pieniążków otrzymał od króla przywilej generalny na zakładanie nowych osad, celem przyspieszenia akcji kolonizacyjnej w południowej części Podhala. Najdawniejsza historyczna wzmianka o Białym Dunajcu pochodzi z 1564 r., kiedy to lustratorzy dóbr królewskich wymienili tę osadę jako nową, w której było sześciu kmieci. Akt lokacyjny Białego Dunajca został wystawiony w piętnaście lat później - 23 lutego 1579 r.
Zasadźcą wsi - osadzonej na prawie niemieckim - został kmieć Jędrzej Pawlik, który też był pierwszym sołtysem. Po nim tę funkcję pełnili jego potomkowie, a z czasem licznie rozrodzony ród Pawlików zmienił nazwisko na szlachecko brzmiące Pawlikowscy, do którego dodawano przydomki.
Z tego rodu wywodzili się tak wybitni białodunajczanie jak np. Stanisław Pawlikowski (pierwszy wójt Białego Dunajca i poseł do parlamentu austriackiego ), ks.abp. Ferdynand Pawlikowski czy ks. Kajetan Pawlikowski (proboszcz w Limanowej).
W roku 1770 Austria zagarnęła Nowotarszczyznę i znaczna część Sądecczyzny, włączając je do ziem korony św. Stefana. Jednak już we wrześniu 1772 r. obszar ten powrócił do Małopolski, gdzie po pierwszym rozbiorze utworzono odrębna prowincję monarchii habsburskiej - Galicję.
W roku następnym byle królewszczyzny nowotarskie przeszły pod nadzór, powołanej wówczas do istnienia, nowotarskiej prefektury kameralnej. Na początku XIX w, dwór cesarski w Wiedniu postanowił sprzedać dobra nowotarskie - w skład których wchodził Biały Dunajec i osiem innych wsi oraz rozległe tereny tatrzańskie - w roku 1819 kupił je Tomasz Uznański.
W latach 60-tych XIX w. w monarchii austriackiej miały miejsce przeobrażenia polityczno-ustrojowe, w wyniku których wprowadzono tzw. autonomie galicyjską. Obok organów władzy rządowej powstały instytucje samorządowe - rady powiatowe oraz miejskie i gminne. Już wtedy białodunajecka gmina miała własny znak tzw. sigillum przedstawiający poziomo ułożoną rybę, a nad nią trzy gwiazdy sześcioramienne ułożone trójkątnie. Znak ten stanowi dziś herb gminy Biały Dunajec. Samorządowe gminy jednostkowe przetrwały panowanie Austrii. Zlikwidowano je w 1935 r. przekształcając w "gromady" współtworzące tzw. gminy zbiorowe. Wówczas to wieś Biały Dunajec weszła w skład gminy Poronin. Gminy zbiorowe uległy likwidacji w roku 1955, kiedy to powołano gromadzkie rady narodowe. Wtedy gromada Biały Dunajec poza samą miejscowością gromadzką obejmowała tylko jedną wieś Gliczarów Dolny.
Po reformie administracyjnej kraju w 1975 r. gromada Biały Dunajec przekształciła się w dużą gminę obejmującą sąsiednie miejscowości a od 1991 r. (znowu po zmianach administracji terenowej) gmina Biały Dunajec jest w obecnym kształcie terytorialnym.